یکی از مزیت‌های درنا این است که به یک مدل گره نخورده‌اید: در همان محیط، بین مدل‌های در دسترس جابه‌جا می‌شوید و گفت‌وگوها و پایگاه دانش‌تان سر جای خود می‌ماند.
اما کدام مدل برای کدام کار؟ قاعده سرانگشتی ما:
کارهای سبک و پرتکرار → مدل سریع‌تر. بازنویسی، خلاصه کوتاه، پیش‌نویس ایمیل، پاسخ‌های کوتاه. این کارها از سرعت سود می‌برند و تفاوت کیفیت در آن‌ها محسوس نیست — سهمیه کمتری هم مصرف می‌شود.
کارهای سنگین و پرریسک → مدل قوی‌تر. تحلیل قرارداد، جمع‌بندی چند سند، استدلال چندمرحله‌ای، متنی که قرار است برای مشتری مهم برود. این‌جا کیفیت می‌ارزد.
مطمئن نیستید؟ با مدل سریع شروع کنید؛ اگر پاسخ عمق نداشت، همان درخواست را با مدل قوی‌تر تکرار کنید. چون گفت‌وگوها ذخیره است، مقایسه آسان است.
دو نکته مهم‌تر از انتخاب مدل:
- زمینه بر مدل می‌چربد. مدل متوسط با پایگاه دانش درست، از مدل قوی بی‌زمینه بهتر جواب می‌دهد — به‌خصوص برای سؤال‌هایی که به اسناد شما برمی‌گردد.
- عامل‌ها انتخاب را ساده می‌کنند. وقتی وظیفه را به عامل می‌سپارید، او مراحل را خودش جلو می‌برد؛ شما روی تعریف درستِ وظیفه تمرکز کنید.
فهرست مدل‌های در دسترس را بعد از ورود، در همان پنجره گفت‌وگو می‌بینید — و اگر هنوز حساب ندارید، طرح رایگان جای شروع است.